Foto: Richard Sutcliffe · CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons
Ondiep water is niet vanzelf veilig
Een kind van twee kan in enkele centimeters water in de problemen komen, en het gaat vrijwel geluidloos. Dat maakt de gedachte dat een ondiepe vijver geen risico vormt onjuist. Tegelijk is een vijver dempen niet de enige uitweg. Het gaat om de combinatie van toezicht, een fysieke barriere en een oever waar een kind dat toch in het water stapt zelf uit kan komen. Wie die drie op orde heeft, hoeft de vijver niet weg te doen.
Een rooster net onder het wateroppervlak
De meest gebruikte oplossing is een stevig rooster dat een paar centimeter onder het waterpeil ligt, gedragen door steunen op de bodem of op de richels. Het valt nauwelijks op, u ziet er doorheen, en planten groeien er doorheen. Kies een rooster dat het gewicht van een volwassene draagt: een variant die alleen een kind houdt, biedt geen zekerheid als iemand er per ongeluk op stapt. Een maaswijdte van ongeveer tien centimeter houdt kinderen tegen en laat vissen en kikkers passeren.
Een hek werkt alleen als het klopt
Een afscheiding rondom de vijver moet minstens honderd centimeter hoog zijn, geen horizontale spijlen hebben waar een kind op klimt, en een zelfsluitend poortje met een grendel op volwassenhoogte. Een laag decoratief hekje geeft vooral schijnzekerheid. Hetzelfde geldt voor alarmen op het water: ze melden dat er iets gebeurd is, maar voorkomen niets. Zie ze als aanvulling, nooit als vervanging van barriere en toezicht.
Ontwerp de oever mee
Bouwt u de vijver nog, maak dan minstens aan een kant een flauw aflopende zone waar het water over een halve meter breedte niet dieper is dan tien centimeter, met keien die houvast geven. Dat is voor kinderen de weg terug en tegelijk de plek waar egels en vogels drinken. Vermijd een steile rand direct tegen het gras, want daar stapt een kind in en zakt meteen weg. Meer over die opbouw staat bij vorm en diepte.
Maak afspraken zichtbaar in de tuin
Naast techniek helpt de indeling van de tuin. Zet het speelgedeelte niet aan de overkant van de vijver, zodat kinderen er niet langs hoeven om bij de zandbak te komen. Een pad dat om de vijver heen loopt in plaats van erlangs scheelt eveneens. Leg verder een schepnet met lange steel op een vaste plek en zorg dat iedereen die op de kinderen past weet dat de vijver er is; bij logees en oppas is dat minder vanzelfsprekend dan het lijkt.
Veelgestelde vragen
- Vanaf welke leeftijd is het minder spannend?
- Het risico is het grootst tussen ongeveer een en vier jaar. Daarna neemt het af, maar toezicht blijft ook bij oudere kinderen die niet kunnen zwemmen noodzakelijk.
- Is een net over de vijver genoeg?
- Een net dat op het water ligt niet: een kind kan eronder raken. Een gespannen net op steunen boven het water kan wel, maar een rooster onder het oppervlak is praktischer in het onderhoud.
- Moet ik iets melden aan mijn verzekeraar?
- Voor een gewone tuinvijver niet. Wel geldt dat u als eigenaar aansprakelijk kunt zijn voor ongevallen op uw terrein, ook bij kinderen die er niet horen te zijn.
