Een blad van een waterlelie ligt te midden van een dichte mat groene draadalg op het wateroppervlak.
Helder water en onderhoud

Draadalg in de vijver: waarom hij terugkomt en wat helpt

Foto: brewbooks from near Seattle, USA · CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Draadalg is een ander probleem dan groen water

Zweefalgen kleuren het water en zijn met een UV-C lamp en een filter goed te bestrijden. Draadalg hecht zich aan stenen, folie en plantenstengels en komt nooit langs de lamp. Een UV-C installatie doet er dus niets tegen, en dat verklaart de veelgehoorde klacht dat het water kraakhelder is maar dat er groene slierten in hangen. Sterker nog: helder water laat meer licht op de bodem vallen en werkt draadalg juist in de hand.

Uitdraaien is de snelste ingreep

De praktische aanpak is mechanisch. Draai de slierten om een ruwe stok of een tak en trek ze in hun geheel uit het water; met een net krijgt u ze niet mee. Doe dat wekelijks in het voorjaar, wanneer de groei het snelst is. Laat de weggehaalde alg een uur langs de kant liggen zodat kleine dieren terug kunnen kruipen, en gooi hem daarna op de composthoop. Ieder gram dat u weghaalt, is voeding die niet in de vijver terugkeert.

De oorzaak is bijna altijd fosfaat

Draadalg gedijt op fosfaat, en dat komt de vijver binnen via visvoer, vissenuitwerpselen, bladval, tuinaarde die van de rand inspoelt en leidingwater. Voer daarom minder, houd minder vis, verwijder blad in het najaar en zorg dat er langs de rand geen bemeste grond in het water spoelt. Fosfaatbindend filtermateriaal in het filter kan helpen om de bestaande belasting te verlagen, maar dat werkt alleen als de aanvoer tegelijk wordt teruggedrongen.

Planten zijn de duurzame rem

Draadalg verliest de wedstrijd zodra hogere planten de voedingsstoffen sneller opnemen. Een stevige bezetting onderwaterplanten en een derde tot veertig procent drijvend blad zijn daarom de belangrijkste structurele maatregel. Schaduw helpt aanvullend: een vijver die de hele dag in de volle zon ligt, houdt draadalg vrijwel altijd. Zie zuurstofplanten in de vijver voor de soorten en de hoeveelheden die daarvoor nodig zijn.

Over middelen en mineralen

Chemische algendoders werken kort en brengen een risico met zich mee: als een grote hoeveelheid alg tegelijk afsterft, zakt het zuurstofgehalte snel en kunnen vissen stikken. Gebruik ze hooguit eenmalig en verwijder daarna direct de dode massa. Middelen op basis van bacterien en gerstestro zijn onschadelijk maar werken traag en niet altijd. Er bestaat geen product dat draadalg blijvend wegneemt zonder dat de voedingstoevoer omlaaggaat.

Veelgestelde vragen

Waarom heb ik draadalg terwijl mijn water helder is?
Juist dan. Helder water laat licht tot op de bodem door, en draadalg heeft licht en fosfaat nodig, geen troebelheid.
Eten vissen de draadalg op?
Goudvissen knabbelen aan jonge slierten maar houden hem niet in bedwang. Graskarper eet hem wel, maar vreet ook al uw waterplanten weg.
Is draadalg schadelijk?
Voor de vijver niet direct, maar dichte matten kunnen kleine vissen en amfibieen insluiten en verlagen 's nachts het zuurstofgehalte.
Kan ik draadalg op de composthoop gooien?
Ja, en dat is de beste bestemming. Laat de massa eerst een uur langs de vijver uitlekken zodat waterdiertjes terug kunnen kruipen, en meng hem daarna met droger materiaal zoals bladeren of stro, anders gaat de hoop broeien en stinken.
Waarom komt draadalg vooral in het voorjaar?
In maart en april is het licht al sterk terwijl de waterplanten nog nauwelijks groeien. Draadalg profiteert van die voorsprong en groeit hard tot de hogere planten het voedsel wegnemen.